Sayın Arınç; size Kürt medeniyetine dair bir kaç şey söylemekle birlikte konumuzun detayını bu kitaba  http://www.beroj.com/h.asp?k=7376&z=t   havale ederek bir kaç konudan bahsetmek istiyorum.

Medeniyet bir toplumun ruhi, fikri ve düşünsel yükselmesinin merhalesinden ibarettir. Müsait ve elverişli bir zeminde insan kabiliyetlerinin hür bir şekilde filizlenme imkanı bulması ve eserler elde etmesi anlamındadır.

Medeniyette aslolan maddi değil, düşünsel ve manevi gelişimdir. Medeni insan medeniyetin malzemelerine sahip olan anlamında değildir, insan olması ile ilgili bir durumdur.

Medeniyet köklerinde iki yola ihtiyacımız var. Birisi, tarih öncesi incelemeler, jeoloji, yani çeşitli bölgelerde ve farklı zamanlarda, medeniyete katkı sunan aletlerin incelenmesi.

İkincisi de, filoloji, konuşulan kelimenin kökenini bulmak. 

Şimdi bu konuda bir örnek vermek istiyorum:

Kürtçe'de Pale medeniyet ve şehir anlamına gelir. Nitekim eski zamanlarda İsfahan, Nehavend, Hemedan gibi başkentler için Pale isminin kullanılmış olması bu anlamı desteklemektedir. Güreşçiler ve güçlü insanlara pehlivan denilmesi bu yüzdendir. Çünkü bunlar geçmişte şehrin bekçiliğini yapmışlardır, düşmanların saldırılarına karşı şehri korumuşlardır.

Dolayısıyla Pehlevan kelimesi Pehleban anlamındadır. Tıpkı Pasvan (Pasban) -bekçi, Bağvan (Bağban) -bahçeci, bahçevan), dervan (derban)-kapıcı kelimeleri gibi, (koruyucu, muhafız demektir) nitekim batı dillerindeki POLİS kelimesi de aynı kökten gelir yani Ari kökenlidir.

Bilindiği gibi “Pol” kelimesi, Farsça'daki “Pehle” ve Kürtçe'deki “Pale” gibi şehir demektir. “Polis” de “Pehlevan” veya “Palevan” gibi şehir muhafızı anlamına gelir. Kürtçe'de ayakkabıya “pali-pelav” denir.

Şehirliler ayaklarına giyindikleri için bu şekilde isimlendirilmiştir. Buraya kadar yaptığımız açıklamalardan anlaşılıyor ki, Kürtçe dili, medeni veya şehir dili demektir. Çünkü şehirliler ve saray bu dili kullanmışlardır. 

Buna karşılık Deri lehçesi ovalarda veya vadilerde kullanılan bir dil olduğu için bu ismi almıştır. Bu güvercin türüne bu yüzden Kebuk deri adı verilmiştir.

Bu güvercin dağlık bölglerde yaşayan güvecinden farklıdır, vadilerde ve ovalarda yaşar.

Şimdi, Kürtleri Osmanllaştırmak ve her türlü ırk duygusunu kökten sökme çabası içinde olan sizler, Kürtleri sürekli dışarıyı gören “zahirbin” aç gözlü anlamında “tamahkar,” ve yabani anlamında “wahşi” deyimleriyle kendisinden söz edilmesini istemektesiniz. 

Bu yüzden, Kürdistan’da yapılan tüm taşcılık işlerini Asuriler’e, tüm güzel halıları Farslar’a, tüm mimarı anıtları Ermeniler’e ve Kürt kökenli eserlerin çoğunu Türklere atfeden pek çok makalenin çıkmış olması bizi şaşırtmaz.

Böylelikle Kürtlere “soylu vahşi” dışında başka bir tarihsel miras bırakılmaması hiç te şaşırtıcı değildir. 

Böyle bir nosyonun içerdiği eşitsizliği ve derin paradoksu görmek için tarihçi olmaya gerek yok sayın Arınç.

Nurcu'luğunuzu yeniden gözden geçirmeniz gerekir. Mehmet Kutlulardan farkınız yokmuş, o da Kürtçe diye bir dil yoktur diyor.

Sayın Arınç, vücut kimyayı bozuyorsunuz. Hangi vücut mertebesindesiniz ki herşey ya Türk veya inkar oluyor. 

Ama sizi çok iyi anlıyorum, siyasi ideolojiniz, Kürtçeyi kabul etmesi halinde, "medeniyet-İnsan-toprak" ilişki ağı tartışmaya açılacak. Ve bunu istemiyorsunuz, çünkü varlığınızı başkalarının yokluğu üzerine bina etmişsiniz.

Saîdê Kurdî'nin dediği gibi " Fravunluk, başkasının hürriyetini hafife almaktır."

beroj.com