Dünyanın pek çok yerinde gücü elinde bulunduran sulta sahipleri, kendilerinden güçsüz olanlara karşı sadece siyasi açıdan değil; sosyal, kültürel ve ekonomik alanlarda da egemenlik alanları tesis ederek mutlak güç kaynağı haline gelmeye çalışırlar. Günümüzde bu anlayışın egemen olduğu ve yakinen hissettiğimiz coğrafyalardan biri de Kürdistan’dır. 1639 Kasr-ı Şirin antlaşmasıyla toprakları Osmanlı-Safevi devletleri arasında ikiye bölünen Kürtler, 1923 tarihinde İngiliz emperyalizmi tarafından o dönemin en despotik hükümetleri olan Türkiye, Irak, İran ve Suriye devletleri arasında paylaştırılarak dört parçaya ayrılmıştır. Bu devletlerden her biri Kürtlerin sahip olduğu maddi ve manevi değerleri sömürerek, onları kendilerine bağımlı, zihinleri ve ruhları istila edilmiş tipler haline getirmişlerdir. Her dört parçada da sömürülen Kürt halkını sömürüden kurtarmak için çeşitli yapılanmalar vücuda getirildi. Bu yapılanmalar her ne kadar farklı metotlarla hedeflerine ulaşmaya çalışmışlarsa da ortak bir paydada bir araya gelebilmişlerdir. Bu ortak kanı, laik bir zihniyetin Kürt halkı arasında yayılıp, dinin topluma yönelik ıslah faaliyetlerine ket vurulmasıdır. Bu anlayışın temsilcilerinin Kürdistan topraklarında hızlı bir şekilde yayılıp güç toplamasının gerçek sebebi Kürdistan adlı bir coğrafyayı tanımaları, o coğrafyanın gerçek temsilcilerinin Kürt halkı olduğunu ifade etmeleri ve ifade etmiş oldukları bu söylemi pratik hayata yansıtarak mücadele etmeleridir. Bu topraklarda yaşayan dini dünya görüşüne sahip birey ve fırkaların zihninde ise ‘vatan’ kavramı hiçbir zaman layıkıyla kavranılamadı. Kavranılması için yapılan ufak tefek çalışmalar ise statükocu zihniyet tarafından sekteye uğratıldı.

Kürt Müslümanlarının Kürdistan merkezli düşünememelerinin en büyük sebebi sahip oldukları çarpık ümmetçi anlayıştır. Bu ümmetçi tavır, tüm Müslümanların ancak siyasi bir liderlik mekanizması çatısı altında bir araya gelmeleriyle sorunlarının halledileceği anlayışına dayanır. Fakat tarih bize göstermiştir ki Müslümanlar Hz. Muhammed dönemi hariç hiçbir zaman bütüncül bir siyasi güç tarafından yönetilememiştir. Böyle bir siyasi güç oluşturmaya çalışan Abbasiler, Osmanlılar ve Safeviler despotik bir yönetim tarzını kendilerine model alarak kendilerine itaati kabul etmeyenler karşı acımasız politikalarını uygulamaya geçirmişlerdir. Bu politikaların ardında yatan temel güdü, kendini sevme ve kendini beğenme dürtüleridir. Bu dürtüler yönlendirilmez ve baskı altına alınmazsa ortaya çıkan davranış toplum için zararlı ve saldırgan boyutlara ulaşır ki tarihte bunun örnekleri azımsanmayacak orandadır. Durum böyle iken halen kalkıp tüm Müslümanlar üzerinde sözü geçecek bir devlet, bir tabaka, bir fırka, bir şahıs meydana getirmeye uğraşmak abesle iştigal etmekten başka bir şey değildir.

Aşkın bir devlet modeli süreç içerisinde aşkın bir milletin oluşumuna yol açtı. Bu anlayış devlet sahibi olan Arap, Fars ve Türk devletlerinin işine yararken; sahip oldukları halde egemen olamadıkları topraklarda yaşayan Kürtlerin aleyhine işlemiştir. Kendilerinden ayrı özelliklere sahip olan milletlerle iç içe yaşamak zorunda kalan Kürtler, o milletleri temsil edip kendilerini temsil etmeyen devlet erkânı tarafından asimile politikasına maruz bırakılarak kendileri dışında olanlara benzetilmeye çalıştırıldı. Bu gayr-i insani ve gayr-i İslami duruma karşı Kürt Müslümanları genel bazda sessiz kalmayı tercih etti. Allah’ın kendilerine bağışladığı dinleri, toprakları, dilleri, gelenekleri, görenekleri baskı altına alınıp yok edilmeye çalışılan Kürt milletine destek verip onların hakkını savunması gereken Türk, Arap ve Fars milletlerinin, kendi devletlerinin zulümlerine sessiz kalmakla yetinmeyip; zor durumlarında onlara destek verip yaptıkları zulümlere çanak tutmaları ise tarihe kara bir sayfa olarak geçmiştir.

Kürtler kendi öz yurtlarını işgal eden güçlere karşı başarılı sonuçlar elde ettikleri zaman ise, bu gasıpçıların ortaklaşa müdahalelerine maruz kalmıştır. Türkiye’nin Ağrı isyanını bastırmak için İran’la yaptığı toprak değiş-tokuşu, Mahabad’ın ortadan kaldırılmasından sonra SSCB’ye kaçmak isteyen Kürtlerin Irak, İran ve Türkiye uçakları tarafından bombalanması, 1956’da İran-Irak kuvvetlerinin İran’daki ayaklanmayı ortaklaşa bastırmaları vb. vakalar ezen ulus devletlerin aralarındaki yardımlaşmalara dair birkaç örnektir. Devletlerarasında gerçekleşen işbirliği süreç içerisinde çeşitli kanallar vasıtasıyla milletler arası işbirliğine dönüşmüştür. Kuzey Kürdistan topraklarında gerçekleştirilen her hangi bir operasyon sadece Türk halkının televizyon başına kilitlenip sevinç çığlıkları atmasına yol açmamakta; İran, Irak, Suriye ve Rusya devletlerinin ve milletlerinin de aynı tepkiyi göstermesine neden olmaktadır. Çünkü her bir devlet, Kürlerin yaşadığı toprakların herhangi birinde elde edeceği başarının, süreç içerisinde kendisinin de etkileyeceğinin hesabı içerisinde siyaset yapmaktadır.

Kargaşanı, hüznün, itilmişliğin, yabancılaşmanın hâkim olduğu Kürdistan coğrafyasında İslami hayat tarzını kendilerine model alan Müslüman çevre havasını soluduğu bu baş döndürücü siyaset trafiğine hangi pencereden bakmaktadır? Onların bakmış oldukları bu tarz dinin mahiyeti açısından Kuran’ın ruhuna uygun mudur? Makro bazda tüm ilahi dinlerin, mikro bazda İslam’ın var oluş sebebi zulmün, anarşinin egemen olduğu bir dünyaya karşı adaletin, eşitliğin, sevginin hâkim olacağı bir dünyaya geçiş projesini hayata yansıtmaktır. Peygamberlerden sonra onların yolunun takipçileri olan muvahhitler, siyasi ajitasyon yoluyla bütünsel dini söylemden, parçacı dini söyleme doğru aşamalı bir şekilde evrim geçirdiler. Bunun sonucunda; adalet, eşitlik, kardeşlik söylemleri birer şekil olarak varlığını sürdürüp, zaman ve mekânın değişmesiyle değişime uğrayan muhteva kısmı dumura uğratıldı. Öyle bir noktaya gelindi ki, bu tür özgürleştirici İslami söylemleri kullananlar en büyük adaletsizliğin, eşitsizliğin, kardeşsizliğin altına imzalarını atmaktan çekinmediler. Şu anda Kürtlerin, Türk, Arap, Fars milletleriyle yaşaması ve onlardan kopmaması için çabalayanlar –özellikle dini ideolojiyi merkeze alanlar- Kürtlere karşı yapılan zulmü daimi kılmaya çalışarak despotik güçlerle dolaylı yoldan işbirliği içerisine girmektedir.

Şeyh Ahmet Yasin’in 1988 yılında ‘El-İslam ve Filistin’ dergisinde söylemiş olduğu şu sözler önemle üzerinde durulması gereken ifadelerdir. ‘‘Biz vatanımızın hiçbir bölümünü kurtaramadık; üzerine devlet kuracağımız hiçbir toprağı kurtarabilmiş değiliz, biz hâlâ işgal altındayız, işgal hâlâ bizden uzaklaşmış değil! Devleti nerede, hangi mekânda kuracağız? Mutlaka üzerinde özgür bir şekilde yaşadığımız ve herhangi bir ön şart olmaksızın ve en ufak bir taviz verilmeksizin devletimizi kurabileceğimiz bir toprağımızın olması gerekir.’’ Şeyh Ahmet Yasin’in bu ifadeleri özelde Filistin’i ilgilendirirken, genel bazda toprakları yabancı güçler tarafından ele geçirilmiş tüm mustazaf halkları da yakından ilgilendirmektedir. Nasıl ABD’nin Irak’a, İsrail’in Filistin’e girmesini meşru görmüyorsak; Kürdistan toprakları üzerinde egemenliklerini tesis etmiş olanların da Kürtlerin asırlarca yaşadığı topraklara girip, o toprakların yeraltı ve yerüstü zenginlik kaynaklarını sömürmesini de meşru görmemeliyiz.

Kürt Müslümanlarının bir an önce Kürdistan merkezli bir söylem etrafında bir araya gelmeleri gerekir. Çünkü günümüz koşullarında en uygun devlet biçimi ulusal devlettir. Kürdistanlı Müslümanlar her ne kadar ulus devlet anlayışına karşı çıksalar da, konjonktürün dayatması sonucu Türk-Arap-Fars ulusal devletlerinin egemenliğinde kimliksizleştirilmiş birer tip olarak, iç içe bulunmuş olduğu diğer Müslüman milletlerin kuyrukçusu konumundan kurtulamamaktadır. Daima küçük kardeş muamelesi gördüğünden dolayı, içine kapanık, uysal, itaatkâr bir birey halini almıştır. Ağabeyleri için acılar içinde kıvranan bu kardeş ağabeylerinin hakaretlerine, sövgülerine aldırış etmeden, onların mutluluğu için sabah akşam didinip durmaktadır. Onların kendisine küsmemesi için her türlü komplimancılığa hazır vaziyette bulunup, onların sahip olduğu hakların aynısını Allah’ın kendisine de bahşetmiş olduğunun bilincine ermemesinden dolayı, hiçbir zaman doğal haklarını talep etme gibi bir icraatta bulunmamıştır. Sürekli dinleme konumunda olmaktan sıkılmayacak kadar içi boşaltılmış bir ruha ve istilaya uğramış bir zihne sahip olan küçük kardeş, inşallah bir gün kendisini baştan ayağa sarmış olan kölelik zincirlerini kırıp, özgürlüğün tadını soluma imkânına kavuşacak.