Danışmalarından biri: padişahım der; yüksek tecrübelerimizden şu önseziye vardık ki, yakın zamanda bir yağmur yağacak. O yağmurun suyundan her kim içerse, ahmak olacak. Hükümdar: o zaman hemen tedbir alın, henüz yağmur yağmadan, su depolayın ki biz o ahmak eden yağmur suyuna mecbur kalmayalım.

       Danışmanlar da padişahın dediğini yapar. Yeterince su depolar. Aradan zaman geçer, haber verilen yağmur yağar. İçen herkes ahmaklaşır. Adeta içmeyen kalmaz ve toplum tamamen ahmak bir toplum olur. Ahmaklıktan muaf kalan padişah ve danışmanları, bu duruma sevinsinler mi, yoksa üzülsünler mi? Buna bir türlü karar veremiyorlar. Zira toplumda geçer akçe ahmaklık olmuştur. Yadırganan, toplumun ahmaklığı değil, hükümdarın ve benzerlerinin akıllılığıdır. İtilen ve horlanan şey akıllılıktır. Ahmak toplumun, adam yerine konulmayan, iteklenen ve aşağılanan kişileri akıllı olanlarıdır.

        Bu hikaye ile anlatmak istediğim şu: bu günümüz ile söz konusu hikaye arasında sizce de bir paralellik yokumudur? Yağan batı yağmuru, toplumumuzu adeta ahmaklaştırdı. Artık Allah korkusu, ahiret endişesi, şeriat ve adalet tutkunu vicdanlar, gündüz ortasında fanusla aranmak durumunda. Dünyayı kasvetli bir cehalet karanlığına mahkûm eden kâfir batılılar ve onların mukallitleri olan doğulular, bir bela gibi zihinlerimizi ve eylemlerimizi felç etmiş durumda. 

         Göz göre göre bugün dünya yakılıp yıkılıyor ve talan ediliyor. Katliamın, esaretin, vahşiliğin, kol gezmediği tek yer ve mekan kalmadı. Bugünkü dünya da Müslümanların fevc fevc öldürülmedik tek günü yoktur. Tabiat, çevre ve hayat bu zalim, kafir, natüralist zümreden, bozguncu ve müfsit darbeler almış bulunmakta.

         Yağmakta olan, globalizm, demokrasi, sınırsız özgürlük! Değişim, çoğulcu, aslında Moğolcu yağmurlar kimleri ahmaklaştırmadı ki. Bu gün bütün dünyada, özelde orta doğuda, daha özelde memleketimizde çok ateşli, renkli ve süslü tartışmalar yapılmakta. Demokrasiye, insan hak ve özgürlüklerine, eşitliğe, değişime, yeniliğe, katılımcılığa, çoğulculuğa, medeniyetler ittifakına, dinler diyaloguna, çevreciliğe, neo liberalizme, medeniyet tasniflerine, ulus aşırı ilişkilere, sınırların negatif engellerine, ulaşım, iletişim ve erişime dair…     

         Bütün bu tartışmalarda bu ilişki ve gelgitlerde kaç kişi tezini, programını, tasarısını, taslağını, hedefini, raporunu, planını ve eserini kendisinden başka İlah ve Rab olmayan, Rububiyet ve Uluhiyetinde eşi bulunmayan, O kusursuz Allah’a dayandırarak, O’na danışarak O’nun kutsal bilgisini kaynak kabul ederek tezini oluşturdu.

           Hele hele memlekette cereyan eden, hemen her gün gündemimizi işgal eden şu demokrasi, anayasa değişikliği, hukuk kriterleri, meclis yetkisi, yargı, sivil toplum, meşruiyet, terörizm, meşru müdafaa, devletler ve toplumlar arası, ilişkiler, hak ve özgürlük arayışları ve barış…

         Bütün bu tartışmalar, müşrik ve fasık bir zihniyeti aşarak mı yapılıyor? Kaç beyin, bu tartışmaları sadece Allah’a dayanarak yapıyor? Hangi hukuk, yasa, yetki ve asıl kaynak tartışmasında Allah var? Avrupa’da, Amerika’da Rusya’da, Çin’de, Batı’da ve doğuda yapılan bu tür mülahazalarda Allah’ın ismi geçmediği gibi, Türkiye’de de Kürt diyarında da geçmiyor. Anlayacağımız, müşrik, fasık ve cahil zihniyet bu tartışmaların esaslarını bizzat kendi egoları belirliyor. Tüm bu tartışmalar olurken, dünya her gün kan kaybediyor. Hak hukuk ihlali yaşanıyor, mekanlar işgal ediliyor, evler ocaklar basılıyor, fevc fevc insanlar öldürülüyor. Hele hele Müslüman kanının akmadığı bir an yok. Kürdistan, Afganistan, Filistin, Çeçenistan ve Irak artık acının ve matemin ülkeleridir. Oralarda insan hayatından bahsedilebilir mi? Daha şu sıralarda siyahi kafir Obama bir karar çıkarıp, Afganistan ‘a otuzbin takviye asker gönderecek. Bunu AB, BM ve Nato gibi kafir bileşkelerden onay alarak gönderiyor.

         Allah ‘ın ismini meselelerinin ortasına yerleştirmeyen, hatta kenarına bile koymayan bugünkü dünya, bizi nasıl ikna edebilir ki? Varsın batı bulutlarından, diyarlarımıza yağan yağmur sularından içen ve ahmaklaşan kalabalıklar ikna olsunlar. Medeniyet ittifaklarına girsinler, dinler diyaloguna gitsinler, devlet putu için savaşanları gerçek Müslüman; ama şeriat, ahlak, adalet, hayr ve hürriyet için savaşanlara da terörist desinler. Demokrat olsunlar, muhafazakar olsunlar, o onların tercihi. Ebedi cehenneme kadar yolları var. Yaşasın ceht, mücadele ve cihad cepheleri, Yaşasın Müslümanlığın iktidar ve özgürlük mücadelesi. Ahmaklaştıran batı yağmurlarını asla içmeyeceğiz.